Ik
zocht de HERE en Hij antwoordde mij,
Hij
redde mij uit al mijn verschrikkingen.
Psalm
34:5
De woensdag voordat ik met de auto
naar Kreta ging, ging mijn auto naar de garage.
Dan zou je zeggen dat daarna alles
in orde zou moeten zijn…
Met die hoop ging ik zaterdag
ochtend 6.15 op weg.
Ik wilde in het begin zo veel
mogelijk kilometers maken zodat ik aan het einde van de eerste dag een grotere
buffer zou hebben voor je weet maar nooit. Dus plank gas en maximum snelheid.
Halverwege Duitsland moest ik tanken.
Vlak daarna begon er een lampje in
mijn auto te branden.
HELP! “Heer, ik wil geen problemen!
Ik wil geen vertraging! Er zijn altijd problemen met mijn auto als ik bij de
garage ben geweest enz.” Onder tussen een boekje van de ANWB pakken en het
betreffende icoontje opzoeken en nog steeds flink door tuffen…
Over de garage had God wel gelijk
een antwoord: “Niet oordelen voordat je weet wat er aan de hand is….”.
Wel Volgens de ANWB moest ik door
reiden tot een veilige parkeerplaats en de ANWB bellen. Dus de eerste afslag
eraf discussiëren: daarna links of rechts een straat in rijden? Wilde links
ging toch maar rechts en stoppen bij de eerst mogelijke parkeer gelegenheid.
Net van de weg af. “HEER WAT MOET IK
DOEN?!!!”
Wel het eerste wat wij altijd moeten
doen is wat we niet moeten doen:
NIET IN PANIEK RAKEN! Hou je hoofd
koel, eet een snoepje.
Oké ik was soort van rustig….
“Heer ik wil de ANWB niet bellen!
Dat kost me heel veel telefoon kosten heel veel wachten tot ze hier zijn en
dan??? En ik kom veel later op de plaats van bestemming.”
Ergens in de Bijbel staat zo iets
als dat God antwoord geeft nog voordat wij het Hem vragen. En dat doet Hij. :D
Had ik even geluk dat ik mijn auto
juist voor een soort garage had geparkeerd! “Heer ik denk niet dat hij open is
want de luiken zijn dicht…” “Ja, dat is waar het is zaterdag vandaag dus ze
moeten wel open zijn…” Toch maar even kijken.
Ja hoor! Er was iemand. En hij wilde
wel even naar mijn auto kijken.
Alles deed precies zoals het zou
moeten doen. Geen rare geluiden in de motor; water en oliepijl helemaal in orde…
“Heb je lang gereden?” Uhhh “ja….En
ik moet naar het Zuiden van Duitsland vandaag en ik ben op weg naar Griekenland”
“Je haalt je bestemming vandaag wel, blijf rustig reiden en niet harder dan
110-120 km/h. Maandag moet je naar de garage om je motor met de computer te
laten lezen.”
Nog niet helemaal gerust gesteld
ging ik weer op weg. En elke keer als ik naar mijn kilometer keek bleef het
lampje branden. Bah…
Op plaats van bestemming 1. Probeerde
ik uit teleggen wat er met mijn auto aan de hand was. Maar de mensen konden
geen Engels! En ik kon onvoldoende Duits…
Bij plaats bestemming nummer 2 (ik
moest eerst spullen ophalen voor iemand en ik bleef bij iemand anders slapen)
kon ik het verhaal wel kwijt. Maar ja wat kan je nog doen? Alle garages zijn
dicht en ik wil ook niet meer problemen maken dan nodig…
Ik bleef me er toch wel zorgen over
maken en ben goed in het bedenken van doem scenario’s. Ik zie mijn auto dus al
in de fik staan…
’s ochtends vroeg werd ik onrustig
wakker en maar bidden en verschillende oplossingen bedenken. Viel weer in slaap
en werd wakker : “Waarom de ANWB niet bellen?” De vrouw bij wie ik sliep had
zelf gezegd dat ik naar Nederland mocht bellen en ik ben ANWB Europa lid…”
Bellen dus. Het duurde even maar uiteindelijk had ik de juiste persoon aan de
telefoon: “Ziet het lampje er zus en zo uit?” “En heb je misschien veel gereden
en veel bagage bij je?” “Nou dan is er dit aan de hand: Je motor moet harder
werken dan normaal, dat is hij niet gewent en dus geeft hij een waarschuwing…” “Je
kan gerust verder reiden waar je naar toe moet, je moet alleen een keer naar de
garage om je motor te re-setten.” Oké….
De mogelijkheid omdat te doen, was
in Italië maandag zou mijn vrije dag zijn dus dan kon ik wel naar de garage. Ik
kreeg van mensen waarschuwingen: “Marieke, doe het rustig aan jij en je kar
hebben rust nodig, neem voldoende pauze en check je olie en water pijl…” Ik
begon aan het lampje gewent te raken en het werd mijn Gods waarschuwingslampje:
“Rustig rijden en voldoende rust.” Door langzamer te rijden hield ik het langer
vol, het koste minder van mijn concentratie. Ook kon ik meer van de omgeving
genieten. En ik stopte wat langer. Volgens mij was het toen ik in Italië reed.
Het lampje ging uit………
“He ze zeiden toch dat ik ervoor
naar de garage moest! Nou ja zeg. Ik was net aan het lampje gewend geraakt…”
Maandag moesten de mensen van mijn 3e
plaats van bestemming (in Italië) met hun auto naar de garage voor een APK.
Toen ze aan het einde van de dag terug kwamen vroeg ik hun: “Hoe is het met
jullie auto?” “Ze konden niet veel doen want de centrale computer van het hele
land die de auto’s moet lezen ligt ‘er uit’”…
Dus al zou ik naar de garage zijn
geweest dan hadden ze niets voor mij kunnen betekenen. Dank U Vader dat U boven
alle omstandigheden staat.
Voor mij was het een les van God
geworden. Neem de tijd, haast niet laat andere maar snel willen zijn. Als God
mij vraagt de dingen rustig aan te moeten doen op mijn tempo zodat ik het vol
kan houden en niet binnen een nood time gevloerd ligt. Dan moet ik dat doen. Het
gaat erom dat ik me bezig houdt met wat God van mij vraagt en niet met allerlei
bijzaken wat veel tijd en energie kosten. Als je naar God wilt luisteren dan waarschuwt
Hij wanneer je over grenzen heen gaat en dan wilt Hij je graag op tijd terug
fluiten. Neem je er geen gehoor aan dan heeft dat op een gegeven moment zij
gevolgen.
Het auto lampje.
Ik
zocht de HERE en Hij antwoordde mij,
Hij
redde mij uit al mijn verschrikkingen.
Psalm
34:5
De woensdag voordat ik met de auto
naar Kreta ging, ging mijn auto naar de garage.
Dan zou je zeggen dat daarna alles
in orde zou moeten zijn…
Met die hoop ging ik zaterdag
ochtend 6.15 op weg.
Ik wilde in het begin zo veel
mogelijk kilometers maken zodat ik aan het einde van de eerste dag een grotere
buffer zou hebben voor je weet maar nooit. Dus plank gas en maximum snelheid.
Halverwege Duitsland moest ik tanken.
Vlak daarna begon er een lampje in
mijn auto te branden.
HELP! “Heer, ik wil geen problemen!
Ik wil geen vertraging! Er zijn altijd problemen met mijn auto als ik bij de
garage ben geweest enz.” Onder tussen een boekje van de ANWB pakken en het
betreffende icoontje opzoeken en nog steeds flink door tuffen…
Over de garage had God wel gelijk
een antwoord: “Niet oordelen voordat je weet wat er aan de hand is….”.
Wel Volgens de ANWB moest ik door
reiden tot een veilige parkeerplaats en de ANWB bellen. Dus de eerste afslag
eraf discussiëren: daarna links of rechts een straat in rijden? Wilde links
ging toch maar rechts en stoppen bij de eerst mogelijke parkeer gelegenheid.
Net van de weg af. “HEER WAT MOET IK
DOEN?!!!”
Wel het eerste wat wij altijd moeten
doen is wat we niet moeten doen:
NIET IN PANIEK RAKEN! Hou je hoofd
koel, eet een snoepje.
Oké ik was soort van rustig….
“Heer ik wil de ANWB niet bellen!
Dat kost me heel veel telefoon kosten heel veel wachten tot ze hier zijn en
dan??? En ik kom veel later op de plaats van bestemming.”
Ergens in de Bijbel staat zo iets
als dat God antwoord geeft nog voordat wij het Hem vragen. En dat doet Hij. :D
Had ik even geluk dat ik mijn auto
juist voor een soort garage had geparkeerd! “Heer ik denk niet dat hij open is
want de luiken zijn dicht…” “Ja, dat is waar het is zaterdag vandaag dus ze
moeten wel open zijn…” Toch maar even kijken.
Ja hoor! Er was iemand. En hij wilde
wel even naar mijn auto kijken.
Alles deed precies zoals het zou
moeten doen. Geen rare geluiden in de motor; water en oliepijl helemaal in orde…
“Heb je lang gereden?” Uhhh “ja….En
ik moet naar het Zuiden van Duitsland vandaag en ik ben op weg naar Griekenland”
“Je haalt je bestemming vandaag wel, blijf rustig reiden en niet harder dan
110-120 km/h. Maandag moet je naar de garage om je motor met de computer te
laten lezen.”
Nog niet helemaal gerust gesteld
ging ik weer op weg. En elke keer als ik naar mijn kilometer keek bleef het
lampje branden. Bah…
Op plaats van bestemming 1. Probeerde
ik uit teleggen wat er met mijn auto aan de hand was. Maar de mensen konden
geen Engels! En ik kon onvoldoende Duits…
Bij plaats bestemming nummer 2 (ik
moest eerst spullen ophalen voor iemand en ik bleef bij iemand anders slapen)
kon ik het verhaal wel kwijt. Maar ja wat kan je nog doen? Alle garages zijn
dicht en ik wil ook niet meer problemen maken dan nodig…
Ik bleef me er toch wel zorgen over
maken en ben goed in het bedenken van doem scenario’s. Ik zie mijn auto dus al
in de fik staan…
’s ochtends vroeg werd ik onrustig
wakker en maar bidden en verschillende oplossingen bedenken. Viel weer in slaap
en werd wakker : “Waarom de ANWB niet bellen?” De vrouw bij wie ik sliep had
zelf gezegd dat ik naar Nederland mocht bellen en ik ben ANWB Europa lid…”
Bellen dus. Het duurde even maar uiteindelijk had ik de juiste persoon aan de
telefoon: “Ziet het lampje er zus en zo uit?” “En heb je misschien veel gereden
en veel bagage bij je?” “Nou dan is er dit aan de hand: Je motor moet harder
werken dan normaal, dat is hij niet gewent en dus geeft hij een waarschuwing…” “Je
kan gerust verder reiden waar je naar toe moet, je moet alleen een keer naar de
garage om je motor te re-setten.” Oké….
De mogelijkheid omdat te doen, was
in Italië maandag zou mijn vrije dag zijn dus dan kon ik wel naar de garage. Ik
kreeg van mensen waarschuwingen: “Marieke, doe het rustig aan jij en je kar
hebben rust nodig, neem voldoende pauze en check je olie en water pijl…” Ik
begon aan het lampje gewent te raken en het werd mijn Gods waarschuwingslampje:
“Rustig rijden en voldoende rust.” Door langzamer te rijden hield ik het langer
vol, het koste minder van mijn concentratie. Ook kon ik meer van de omgeving
genieten. En ik stopte wat langer. Volgens mij was het toen ik in Italië reed.
Het lampje ging uit………
“He ze zeiden toch dat ik ervoor
naar de garage moest! Nou ja zeg. Ik was net aan het lampje gewend geraakt…”
Maandag moesten de mensen van mijn 3e
plaats van bestemming (in Italië) met hun auto naar de garage voor een APK.
Toen ze aan het einde van de dag terug kwamen vroeg ik hun: “Hoe is het met
jullie auto?” “Ze konden niet veel doen want de centrale computer van het hele
land die de auto’s moet lezen ligt ‘er uit’”…
Dus al zou ik naar de garage zijn
geweest dan hadden ze niets voor mij kunnen betekenen. Dank U Vader dat U boven
alle omstandigheden staat.
Voor mij was het een les van God
geworden. Neem de tijd, haast niet laat andere maar snel willen zijn. Als God
mij vraagt de dingen rustig aan te moeten doen op mijn tempo zodat ik het vol
kan houden en niet binnen een nood time gevloerd ligt. Dan moet ik dat doen. Het
gaat erom dat ik me bezig houdt met wat God van mij vraagt en niet met allerlei
bijzaken wat veel tijd en energie kosten. Als je naar God wilt luisteren dan waarschuwt
Hij wanneer je over grenzen heen gaat en dan wilt Hij je graag op tijd terug
fluiten. Neem je er geen gehoor aan dan heeft dat op een gegeven moment zij
gevolgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten