Dromen van God zijn geen bedrog

En zij gingen door het Frygisch-Galatische land, maar werden door de Heilige Geest verhinderd het woord in Asia te spreken, en bij Mysië gekomen, poogden zij naar Bitynië te reizen, maar deGeest van Jezus liet het hun niet toe; en toen zij Mysië voorbij waren, kwamen zij te Troas. En Paulus kreeg in de nacht een gezicht; er stond een Macedonisch man, die hem toe riep: Steek over naar Macedonië en help ons. Toen hij het gezicht gezien had, zochten wij dadelijk gelegenheid om naar Macedonië te vertrekken, daar wij eruit opmaakten, dat God ons had geroepen om hun het evangelie te verkondigen.

Handelingen 16:6-10

 

Het is immers al weer zeker 6 maanden geleden dat ik mijn laatste blog schreef.

Dit wilt echter niet zeggen dat er dan niets gebeurd, sterker nog, er gebeurd soms juist heel veel!God zit nooit stil, alleen duurt het soms even voordat er een verhaal af is.

Dit verhaal begon half november op een zondag middag. Ik was vrij en had een vriendin aan de telefoon:

(…)

“En Kreta dan?” vroeg ze.

Ik had het wel even gehad met Kreta en antwoordde haar: “God heeft me toen ik in September was geen antwoord gegeven over verdere stappen naar Kreta. Waarom zou Hij nu ineens wel gaan spreken. Als God wilt dat ik op de boerderij blijf wonen, dan aanvaard ik dat als mijn lot.”

Zij ging verder: “Maar je bent altijd verliefd geweest op het eiland. En als jij er bent gebeuren er altijd wonderen! Je kan het niet zomaar aan de kant schuiven!”

Ik was wat onverschillig en zei: “Mocht God er alsnog antwoord op geven (wat ik niet verwacht) dan laat ik het jou weten.”

-einde gesprek-

God gaf antwoord…

Nog geen dag later begon ik zonder aanleiding heel erg moe te worden. Meestal wanneer er zo iets gebeurd weet ik waardoor het komt, of waar God naar toe wilt. Vaak moet ik iets leren; stuurt Hij mij bij; of wilt Hij dat ik weer dichter naar Hem toe kom. Dit keer had ik werkelijk geen idee en ik begon weer richting paniek te raken. Donderdag avond lag ik vroeg in bed, onrustig. Bidden hielp niets, de onrust bleef tot ik de duivel weg joeg. God kwam met zijn vrede en ik was weer rustig. Ik zei tegen Hem dat ik geen zin had om de volgende morgen 6.00 wakker te worden en dat ik mijn wekker niet zou zetten. Mocht Hij willen dat ik wel ‘netjes’ de vroege ochtend met Hem begon, dan moest Hij mij maar wakker maken.

Tegen de ochtend kreeg ik een droom over Kreta. Er was een conferentie over de toekomst van Φ. Genoeg mensen die wilde helpen; genoeg mensen die hulp nodig hadden; en een gebouw waar het kon plaats vinden. Er was alleen 1 iemand nodig die de verantwoordelijkheid wilde nemen. Maar niemand nam die plek in. Er gebeurde niets en ik was in de droom erg gefrustreerd! De mensen die er waren leken mij aan te kijken en te zeggen: “En jij dan? Waarom doe jij niets?” Ik vond dat ik genoeg had gedaan in Kreta, maar het liet mij niet los en in de dagen daarna werd de droom bevestigd. (ik werd trouwens precies 10 minuten voor 6 wakker en begon mijn ochtend samen met de HEER).

Na de bevestigingen was de boodschap voor mij wel overgekomen en ik zei tegen de HEER: “Als U wilt dat ik weer naar Kreta ga, neem dan de vermoeidheid van mij weg.” Binnen een paar dagen was ik weer helemaal opgeknapt.

En toen? Ik mis soms misschien de vroomheid van Christenen die wachten tot ze een verdere antwoord hebben van God. Ik maak het liever gelijk praktisch.

God wilt dat ik terug ga naar Kreta;

 Ik heb geloof voor een half jaar;

Eind februari loopt mijn contract op de boerderij af;

Wilde met de auto want: kan ik veel spullen mee nemen en heb ik daar mijn eigen vervoer;

Auto mag maximaal een half jaar in Griekenland worden gebruikt zonder invoerbelasting.

En dus ga ik voor een half jaar naar Kreta.

En zo doende begonnen de plannen, in het geloof dat God het zou wijzigen wanneer Hij er niet achter stond.

Nu is het bijna zover! Half mei vertrek ik dan via Italië en de boot vanuit Venetië naar Patra (Griekenland) met de auto naar Kreta. En in november ben ik met mijn auto weer helemaal terug.

God vraagt van mij niet veel. Het enigste wat Hij nu vraagt is om gewoon in Kreta aanwezig te zijn, dan gebeuren de dingen (bijna) vanzelf. En of dat werkelijk zo is, is afwachten. Daarom heet geloof geloven en zal in de komende blogs duidelijk worden of het daadwerkelijk zo is.