....Langs wegen die geen mens bedenkt maakt Hij zijn wil bekend...

HEER, niet trots is mijn hart,

Niet hoogmoedig mijn blik,

Ik zoek niet wat te groot is

voor mij te hoog gegrepen.

Nee, ik ben stil geworden,

Ik heb mijn ziel tot rust gebracht.

Als een kind op de arm van zijn moeder,

Als een kind is mijn ziel in mij.

Psalm 131

Maar God heeft een ander plan voor mij, soms denken wij God te dienen door grote dingen te doen. Maar juist door die kleine dingen heen kan God Zijn licht doen schijnen.

Het is al weer een hele lange tijd geleden dat ik een blog had geschreven. Ik wist niet zeker wat God wilde. Moest ik blijven schrijven of moest ik stoppen? Ik weet soms zelfs niet zeker wat God nou precies met mijn leven zou willen.

Op het moment ben ik weer eens bezig om mijn leven te evalueren, en dan vooral mijn tijd in Drenthe. God is bij mij, mijn gedachten, mijn manier van denken aan het wijzigen.

Het gaat echt heel erg goed met mij, en ik kan niet anders dan God dankbaar zijn. Maar dat neemt niet weg dat ik mij op het moment ontzettend kwetsbaar voel. De laatste tijd ben ik nou niet bepaald vrolijk op de boerderij. Ik heb moeite om mij te kunnen concentreren op mijn werk en soms dan slaap ik ’s nachts meer niet dan wel. Mag ik eindelijk weer naar Kreta (!) (van 31 augustus tot 14 September) Heb ik er soms maar weinig zin in. Wat heb ik er te zoeken? Het werk wat er was is er nu niet meer.

Al vanaf jonge leeftijd creëerde ik mijn eigen Utopia waarin ik ‘goed’ kon functioneren. Het hielp mij om staande te blijven in een wereld die ik niet begreep. Ik begon te presteren en wilde mensen laten zien wat ik waard was. En eerlijk waar ik kan heel veel:

-          Als ik geen reuma had gekregen, kon ik naar het conservatorium om viool te studeren.

-          Ik had balletdanseres kunnen worden

-          Ik had theologie kunnen studeren of een één of ander sociaalvak. Om vervolgens te promoveren tot doctor (Ik wilde graag doctor worden in de theologie, professor is dan nog net iets te hoog gegrepen.

-          Ik hou van dingen onderzoeken, observeren, wetenschappelijke waardigheden

-          Ik wilde graag boeken gaan schrijven

-          Ik wilde lange reizen maken, de wereld rond. Met mensen praten en andere culturen ontdekken.

-          Ik wilde strijden voor Jezus, kampanjes leiden. Laten zien aan mensen hoe veel Jezus van ons houdt.

-          Ik wilde grote wonderen mee maken en mensen voor mijn ogen zien genezen, door de kracht van Jezus.

-          Ik wilde levens zien veranderen.

-          En het allerliefste:

Ik wilde Jezus dienen op Kreta.

Mijn vreugde was dus ontzettend groot dat ik het laatste ook mocht doen en wel voor twee maanden. Het was de tijd van mijn leven en ik genoot met volle teugen. Ook al waren daar ook wel eens moeilijkheden, we sloegen ons erdoor heen. Aan het einde hadden we de overwinning behaald die Jezus ons beloofd had. Ik had daarna tegen God gezegd: “Heer, als hier mijn leven ophoud, als dit alles is wat ik voor U mocht doen, dan is het goed, het is het waard geweest.”

Maar goed. Ik ging terug naar Nederland. In eerste instantie voor een half jaar. Het was mijn idee om eerst nog wat contacten op te bouwen en daar weer terug te gaan naar Kreta voor 6 maanden. Bouwen aan ‘mijn grote droom’.

Ik had alles min of meer voor elkaar:

-          Een (kerk)gemeente die achter mij stond.

-          Een zendingsorganisatie via wie ik kon gaan werken

-          Een doel, werk wat ik kon doen

-          Een verblijfplaats

-          Mensen naar wie ik naar toe kon gaan en helpen (mijn vrienden)

-          Genoeg geld om een half jaar te overbruggen.   

Ik miste alleen 1 belangrijk ding:

De zegen van God.

Zonder dat kon ik niet gaan en ik blies de aftocht. Vervolgens wees God me een andere kant op. Ik mocht wonen en dienen in de opvang, en daar woon ik nu in September een jaar. Ik wilde niet maar God zei: “GA!”

Het koste mij toen 3 maanden bidden voordat ik het werk leuk begon te vinden. Nu geniet ik ervan en het is vooral geweldig om de mensen hier te zien veranderen. Om ze steeds mooier te zien worden zoals God hen in oorsprong heeft bedoeld. Vele hebben een heel moeilijk leven achter de rug en hier mogen ze herstellen, en ik mag ergetuigen van zijn. En God doet hier heel veel (kleine en grote) wonderen om te laten zien dat Hij zorg draagt, dat we veilig bij Hem zijn en dat we bij Hem mogen schuilen.

Toch heb ik het hier nooit echt als mijn thuis gezien. Ik verzet me er tegen. Mijn thuis is in Kreta en daar wil ik Jezus dienen, zijn Naam bekend maken en aan de mensen laten zien hoe veel Hij van ons houdt.

Hoe veel ik er ook voor gebeden heb, God heeft mij nog geen grotere antwoord gegeven dan dat ik voor het land mag bidden. Het lijkt misschien iets kleins, toch is gebet het beste wat je voor iets of iemand kan doen. Eén gebed kan een leven of de toekomst van een land bepalen. Ik weet nog goed dat ik een paar maanden geleden bij de Heer mijn klacht deed: “Heer wat heeft het voor zin om te blijven bidden voor Kreta? Ik zie geen verandering. Ik weet niet wat voor invloed mijn gebeden hebben.”

Ongeveer dezelfde dag bad ik voor een kamergenoot van mij. Ik bad dat ze Jezus mocht zien zoals ze Hem eerder had gezien en zo verder. De volgende morgen vertelde ze exact dat gene waar ik voor gebeden had. Als God zo’n simpel gebed al niet beantwoord, hoe veel te meer de gebeden voor een natie waar veel levens van afhangen? En dus blijf ik mij inzetten voor het land. Misschien, op het moment,  niet door mijn letterlijke aanwezigheid, maar wel door mijn gebeden. En dat is een ere taak!

Tegelijkertijd toont God mij (zijlings) een andere weg. Ik had echt alles voor Hem willen doen. Als Hij mij vandaag vraagt om morgen mijn tas te pakken en de eerste de beste vliegtuig naar Amerika te nemen dan zou ik dat doen, zonder moeite. Als Hij mij  vraagt om als een martelaar door het leven te gaan, dan zou ik het gewillig aan nemen.

Maar nou net dat gene wat Hij wel van mij vraagt, dat wil ik niet. Hoe simpel het ook kan zijn ik verzet me ertegen. Het is zinloos want net als Jacob wil ook ik de Zegen van God en zijn Zegen krijg ik alleen als ik in Zijn nabijheid verkeer. En ik verkeer alleen in Zijn nabijheid als ik doe wat Hij van mij vraagt. En als ik doe wat Hij van mij vraagt, dan zal uiteindelijk Zijn Liefde overvloedig stromen.

“Ik verwerp de gedachten dat ik op de ene plek beter ingezet zou kunnen worden, dan op een andere. Het hangt er volgens mij volkomen af van waar Hij mij leidt. De Here zij gezegend dát Hij leidt. Vestig de aandacht op de bron, dan zal Hij ervoor zorgen dat deze overvloeid.”

Oswald Chambers