Volgen...

Op bevel van de HEER sloegen ze hun kamp op,

en op bevel van de HEER trokkken ze verder.

Ze hielden zich aan de aanwijzingen van de HEER,

die de HEER hun bij monde van Moezes gegeven had.

Numri 9:23

Volgende week (en een paar dagen) dan ben ik hier op de helft van de tijd dat we afgesproken hadden dat ik hier zou blijven. Ik mis Kreta nog steeds, en als ik dan slecht nieuws uit Griekenland hoor dan maak ik me best wel ongerust over mijn vrienden, familie en de mensen waarmee ik gewerkt heb. Het liefst pak ik mijn koffers en vlieg ik ernaar toe om mijn mouwen op te stropen en de mensen te helpen.  
Maar voor nu heeft God mij geroepen om er te zijn in de leefgemeenschap en daar te dienen, te leren en Hem te ontmoeten en steeds meer Hem te gaan vertrouwen. Hier leer ik in iedergeval dat Jezus volgen niet altijd zo eenvoudig is. Het is echt mijn hartsverlangen. Maar wat als Zijn weg toch nog anders is dan mijn weg? Als Hij mij vraagt hier in Nederland te blijven te trouwen en voor kinderen te zorgen? Ik zou er echt niet aan moeten denken! Toch is dat de betekenis van Christen zijn. Je eigen verlangens (dromen) opzij te zetten en je in te zetten op de plek waar Hij je naar toe zend, pas dan kan je Hem werkelijk diensbaar zijn.
Ik begin hier steeds meer op mijn plek te komen, de relaties groeien steeds meer ik krijg meer verantwoordelijkheden. Soms dan vind ik het wel eens te veel worden maar tegelijkertijd ervaar ik ook dat als ik nog net een beetje meer mijn best doe en mij inzet dat ik dan zelf ook gelukkiger wordt. In het begin had ik wel eens het gevoel weg te willen gaan. Dit leven wil ik niet, het kost me te veel en ik heb helemaal geen tijd om te doen waar ik zin in heb. Al dat schoonmaken (niet mijn hobby). Maar als ik dan echt eerlijk ben dan kan ik niet zeggen ik gelukkiger wordt van de dingen doen waar ik zin in heb. Ik leer hier steeds meer te genieten van het werk. Nog een paar maanden geleden zag ik er erg tegen op om bij mijzelf de badkamer schoon te maken. Ik moest daarna echt even uitpuffen en dan had ik het schoon maken voor de rest van de dag wel gezien. Hier gaat het achter elkaar door. (ik overdrijf want ik hoef maar 5 uur te werken en soms iets langer als er even mensen te weinig zijn voor de afwas e.d.) Maar goed, na de badkamer komt nog zuigen, de keuken, strijk.... Voor mij bijna een hele openbaring te ervaren dat ik dan nog altijd genoeg energie heb om op mijn benen te staan! En al dat werken maakt dat ik voldaan ben en steeds meer zekerder wordt van wat ik aan kan. Soms (vooral) in het begin dan had ik wel dagen dat ik 's ochtends al moe uit mijn bed kwam en dacht: ""Hoe kom ik ooit deze dag voor en dan al die werkzaamheden! Dat lukt me nooit!"  Gelukkig begint mijn dag eerst met een uur stille tijd zodat ik mijn beklacht bij de Heer kon neer leggen. En dan aan het einde van de dag dan merkte ik dat alles gelukt was hoe moe ik ook was. Dat gaf me dan weer kracht, voor de volgende dag, de zekerheid dat ik die ook goed zal door komen.
Hier krijg ik steeds meer het verlangen om echt Jezus te gaan willen volgen niet meer mijn zin door te drijven. Wat heeft het voorzin om te doen waar ik zelf zin in heb om dan vervolgens tegen de muur op te knallen en tot de conclussie te komen dat ik weer verkeerd had gedaan. Het kost mij veel minder (ook al lijkt het meer) om te doen wat God mij vraagt ik heb dan wel eens waar minder vrije tijd, moet meer investeren maar ik hou het nu wel vol en ik voel me vele malen beter!