Gods weg is de beste, de beste altijd, Gods weg is de beste, waarheen Hij jou ook leidt....

Een mens maakt allerlei plannen,

Wat wordt uitgevoerd, is het plan van de HEER.

Spreuken 19:21

Mijn leven lang ben ik continu aan het plannen. Of het nu in de genen zit, in de mens op zich of in de opvoeding, dat mag Joost weten.

Toen ik op de Basisschool zat wist ik heel goed naar welke middelbare school ik wilde gaan. Het werd een andere…

Toen ik op de Middelbare school zat wist ik heel goed welke studie ik wilde volgen.
Ik werkte er vier jaar lang hard aan, had er alles voor over. En wist het zeker: “Dit is de wil van God!” Niet dus…

Studeren was voor mij altijd ontzettend belangrijk. Dat had ik nodig om er bij te kunnen horen. Eerst HBO dan WO en uiteindelijk wilde ik Doctor worden in de Theologie…

Ik mag tevreden zijn met MBO.

Elke keer kwam weer naar voren dat ik een HBO studie af wilde maken, en elke keer ging ik weer opzoek naar geschikte studies. God kwam met een andere weg.

Ik wordt gek van alle spullen die ik steeds moet inpakken bij alle verhuizingen waar ik de laatste tijd mee bezig ben geweest (dit wordt de 11^e in mijn leven en de 3^e in 15 maanden, de volgende is waarschijnlijk weer over 6 maanden). En dus ben ik de laatste maanden bezig geweest om elke keer weer opnieuw wat spulletjes weg te geven. Ik krijg er nog plezier in ook en het werkt verlichtend. Maakt al die verhuizingen gelijk ook een stuk makkelijker. Het mooie hiervan is dat toen het voor mij duidelijk werd dat ik het willen studeren op moest geven (was een afgod geworden), en mijn boeken weg deed, God vrijwel meteen met zijn antwoord kwam: “Wat u zelf betreft: De zalving die u van hem ontvangen hebt is blijvend, u hebt geen leraar nodig. Zijn zalving leert u alles naar waarheid, zonder bedrog. Blijf daarom in hem, zoals zijn zalving u geleerd heeft.”(1 Joh 2:27).

Niet dat het verkeerd is om te gaan studeren! God heeft ook professoren nodig! Alleen het is niet de weg die God voor mij bestemd heeft. Kennis kan mij hoogmoedig maken. Als God wilt dat ik werk onder de armste (ook qua geest) dan heb ik niets aan allerlei ingewikkelde theologische discussies. Ik kan er geen mensen mee helpen. Dan is het voor mij belangrijker dat ik leer meer afhankelijk te worden van God en waar zijn  Geest mij naar toe leidt. En dat is vrijwel altijd een andere kant op dan dat ik kan bedenken. Toen ik dacht dat het nog wel even ging duren dat ik naar Griekenland zou gaan. Ging ik naar Griekenland! Toen ik dacht nu is de weg open, zegt God: “Niet nu!”

Soms kan het verwarrend over komen en is het frustrerend. Dat komt dan alleen maar omdat ik nog altijd mijn eigenweg uitstippel in plaats ervan eerst naar God te gaan en vooral geduldig te blijven wachten.

Toen ik de laatste keer terug kwam uit Griekenland  was ik overtuigd dat ik voor de jaar wisseling weer in Griekenland zou zitten. In mijn logica wees alles erna. De kamer die ik kreeg werd in eerste instantie voor een half jaar aangeboden en het fundament voor een volgend verblijf in Kreta werd gelegd. Ik moest even wachten maar werd na een paar maanden ook aan genomen als zendeling bij H. Ik heb in Kreta zelfs een kast vol kleding staan….

Mijn eerste plan was om eerst naar Athene te vertrekken voor een jaar Bijbelschool, want een goed theologisch fundament is toch wel belangrijk voor de zending (dacht ik).

-          Mooi plan, maar het ging niet door: Mijn motivatie was niet betrouwbaar.

Plan twee was om dan maar rechtstreeks naar Kreta te gaan, genoeg werk te doen en ik had geen reden om in Nederland te blijven.

-          Ook een mooi plan, maar ja….De situatie in Kreta veranderd ook met de dag. Is het juist te denken dat ik zo stevig in mijn schoenen sta dat ik bestand ben tegen het (geestelijk/cultuur) weer van Kreta? Echt overtuigd was ik eigenlijk ook niet.

Ik heb ik weet niet hoe veel uur en dagen (maanden!) gebeden voordat het voor mij duidelijk werd wat Gods weg was (wachten duurt even…). Toch hield ik elke keer weer vol: “Vader in Uw Woord bent U zo duidelijk wat U wilt dat de mensen doen. En dus moet U ook zo duidelijk naar mij toe zijn. Want ik ben hardleers……!!!”

Door een aantal gebeurtenissen werd mij uiteindelijk duidelijk dat God eerst wilde dat ik naar de leefgemeenschap ging waar ik werkte. Toen God dat zei was ik echt enorm opstandig! Ik wilde niet, ik was boos! Het paste niet in mijn denkkader….

Door mijn onwilligheid heen weet ik dat het beste is om gehoorzaam te zijn aan God. Ik kan mijn eigen zin door drijven en gewoon naar Griekenland gaan. Maar vroeg of laat zal ik mezelf tegen gaan komen. Het is dan beter om te luisteren naar God. Dan is de weg wel iets langer en minder prettig. Het is wel nodig om gevormd te worden voor de plek waar God mij hebben wilt en het op langer termijn uit te kunnen houden. Soms vraagt God ons een weg te gaan of dingen te doen die menselijker wijs volstrekt onlogisch lijken. Als we dan terug kijken dan zullen we zien dat we juist hebben gekozen omdat we net dat ene nodig hadden om in een bepaalde situatie correct te kunnen handelen.  

Plan nummer 3 is dus voor een half jaar wonen in de (leef)gemeenschap waar ik werk: relaties opbouwen; heel veel bidden; afstemmen op God, gevormd worden; geestelijk sterker; en wellicht nog wat dingentjes.

Tja en wat er daarna gebeurt?

Dat weet alleen God Ik moet maar eens leren op te passen met het uitstippelen van weggetjes en redenaties over wat goed zal zijn. Ter zijner tijd zal God het duidelijk maken….

Ps. De verhuizing is morgen :S