Alleen je eigen hart kent je diepste verdriet, in je vreugde kan een ander niet delen.
(spr. 14:10)
De eerste 9 dagen in Kreta verbleef ik bij een Grieks/Zuid-Afrikaanse familie met 5 kinderen (4 jongens en 1 meisje tussen de 13 en de 2 jaar oud). Ze hadden mijn hart gelijk al gestolen en ik had het er erg naar mijn zin. Ik was er omdat de vrouw mij vroeg viool te spelen tijdens de Christmas Event (niet echt vragen, meer een overtuiging). Ik ben geen goede violist, en mijn viool was slecht. Toch zei ik (uiteindelijk) ja. 1. omdat ik daarna voor een aantal weken zou helpen in Chania, en 2 ik kon geen nee zeggen...
En dus spende ik uren aan viool studeren toen ik weer thuis was. Ik was helemaal niet zeker van mijn spel en bad er veel voor: "God weet u zeker dat ik moet gaan?, u moet het doen want ik kan het niet."
De tijd verstreek en de dag dat ik naar Kreta zou gaan kwam al gauw in zicht.
Het oefenen in Kreta was erg frustrerend er werd steeds tegen mij gezegd: " you are off..."
Op zaterdag of zondag werd er tegen mij gezegd: " Ik moet eerlijk tegen je zijn, als je te veel fouten maakt dan kan je niet spelen op de Christmas event. " Ik zelf vond het niet erg, want ik had verder geen ambitie om een goede viool speler te worden, of op een poduim te staan. Maar ik vond het wel heel erg voor de vrouw want ze was zo opgewonden over mijn komst en ik wilde haar niet teleurstellen. Ik had haar van te voren al wel gewaarschuwd dat ik geen profesional ben en dat ik een slechte viool had.
Toch bleef ik doorgaan met oefenen (Als het aan mij lag was ik allang gestopt) . Na een paar dagen zei ze tegen mij: "Misschien ben je hier wel omdat God wist dat ik iemand nodig had, en gebruikte hij de viool voor jou om hier te komen." Ik gaf er verder geen directe antwoord op maar was het er wel mee eens. Hoewel er tegen mij gezegd was dat ik niets hoefde te doen en mijn vraag om te helpen werd afgeslagen, had ik mijn weg in de keuken, en met de kinderen, al gauw gevonden (ik moest immers doen alsof ik thuis was). Ze hadden het erg druk en dus werd mijn werk uiteindelijk zeer gewaardeerd en zei de vrouw dat ze niet zou weten wat ze zonder mij moest (en ik was er slechts een week!).
Op dinsdagavond gingen we naar de muziekwinkel om naar mijn viool te laten kijken. De eigenaar zei dat het geen zin had om er nieuwe snaren op te zetten (het geluid zou even slecht blijven).
En dus besloot ik om een nieuwe viool te kopen. Het duurde een dag om een viool in elkaar te zetten en donderdag gingen we terug om hem uit te proberen.
Werkelijk ik kon het niet geloven! Het geluid wat er uit kwam was zo veel mooier!!!!!!!
dat deed een siddering over mijn rug gaan.
Toen zei de vrouw: " It was your violin...."
Toen ik aan de eigenaar van de winkel vroeg hoe duur het was en of ik kon pinnen zei hij: "You don't had to pay, your (F)ather will pay. What!!!!!!! De familie zei dat het een gift was van God, ik was volledig sprakenloos, kon wel huilen!Uiteindelijk heb ik twee nummers gespeeld tijdens de Christmas event: Hark the herald angels en Gloria.
Met de famillie heb ik een deal gesloten: Als ik terug ben in Nederland ga ik op viool les, en volgend jaar kom ik terug voor de Christmas Event en kan ik alles mee spelen:D.
Erg grappig: Mijn oude viool heb ik aan de famillie gegeven. Het meisje van het gezin wilde geen viool spelen, ook al zou haar moeder het graag willen. Nu kan ze niet meer wachten om viool te spelen, en wilt de hele familie wel viool spelen!
Dus wie weet, hebben we volgend jaar bij het Christmas Event een viool concert!
Ik ben nu in Chania tot 7 februari om daar mijn diensten aan te bieden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten