Hoe goed is het, hoe heerlijk,
als broeders bijeen te wonen!
Goed als olie op het hoofd
die neervalt op de baard,
de baard van Aäron,
en neervalt op de hals van zijn gewaad,
als de dauw van de Hermon
die neervalt op de bergen van Sion.
Daar geeft de HEER zijn zegen:
leven voor altijd
(Psalm 133 kreeg bij ons in Kreta een centrale plaats)
Inmiddels ben ik al weer ruim een maand in Nederland. Mijn moeder hielp mij gister te herinneren dat ik nog steeds niet had geschreven hoe het feest in Kreta was afgelopen. Ik kan er een heel mooi spannend verhaal van maken, of ik kan besluiten om het als gewoontjes door te laten gaan. Eigenlijk maakt de manier waarop ik het opschrijf niet zo veel uit. Ik denk dat we het grootste verhaal niet eerder zullen zien dan in de hemel. Wij weten immers niet wat er in de hemelse gewesten gebeurt wanneer wij bidden. Ook kunnen wij niet zien wat daar gebeurt wanneer wij besluiten maken. Wij doen waarvan wij denken dat goed is, of wat de Heer ons wijst.
Soms besef ik ook nog niet altijd wat er is gebeurt. Het is allemaal gegaan zoals het is gegaan, en ik mocht er een steentje in bijdrage.
M. en ik hebben weken gebeden voor het feest, voornamelijk dat Gods wil zou gebeuren. We hebben gebeden dat de mensen kwamen waarvan God wilde dat ze aanwezig zouden zijn. We hebben zelfs gebeden dat tijdsschema’s van bepaalde personen werd veranderd zodat ze ook bij het feest aanwezig zouden kunnen zijn. (zoals de droom van Paulus die door een Macedoniër van koers wijzigde). Hellaas God heeft het laatste niet verhoord.
Maar we hadden wel een zegenrijke dag!
Schrijf in uw agenda 30 januari is sinds dit jaar een dag van feest!
Toen de spanningen hoog opliepen besloten M. en ik om een aantal dagen niets te doen en te wachten op feedback. M. had haar adviseurs en ik de mijne en uit eindelijk kwamen we weer samen op hetzelfde punt uit. De bezem ging er radicaal overheen en we bleven op het punt wat echt belangrijk was:
De toekomst van Φ. en eenheid. Geen feest meer, geen hapjes maar praten en God danken. Tot het laatste moment werd het programma gewijzigd en ook ik kreeg een deel in het programma. Uiteindelijk kwamen er 40 bezoekers. 40 Christenen die zich in willen zetten voor Φ. 40 leden van verschillende kerken die voor het eerst in de geschiedenis op Kreta bij elkaar samenkwamen. We hebben gezongen in het Grieks en Engels. M. vertelde hoe Φ. ontstond. Er werd uitleg gegeven over de toekomst plannen van de inrichting van het gebouw en hoe het beter gebruikt kon worden.
Er werden getuigenissen gegeven, over hoe God mensen naar Kreta riep, en daar mocht ik de rij bij afsluiten. We hebben gesmuld van cake en ijs, van het restaurant, van de kinderen van M. Mensen hebben hun dromen en visie gedeeld voor Φ. En we hebben een discussie gevoerd.
Er waren omwegen, soms was er onbegrip of onenigheid. Waar het uiteindelijk mee afgesloten werd was dat er een bestuur zou worden gevormd. Φ. zou een onafhankelijke christelijke organisatie worden met een eigen visie (beleid) en een eigen bestuur waar christenen vanuit verschillende denominaties deel kunnen nemen. Een nieuwe ontmoeting zou plaats vinden begin maart. Volgens mijn bronnen heeft dit nog niet plaats gevonden, wel is het in aantocht. Ook al is de volgende discussie/vergaring/counsel nog niet geweest, de gesprekken tussen de christenen bleven niet uit, vele bemoedigde contacten hebben inmiddels plaats gevonden. Voor ons als Nederlanders lijkt dit misschien niet bijzonder, in Kreta is het een mijlpaal!
Twee maanden gewerkt voor iets wat in een paar uur werd beslecht. En een deur heeft geopend voor de toekomst. Ik kon tevreden en voldaan naar huis.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten