Wees altijd verheugd, bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden, want dat is wat hij van u, die één bent met Christus Jezus, verlangt.
1 Tessalonicenzen 5:16-18
In Griekenland bidden we overal voor, op elk moment van de dag en op elke plek:
- We bidden onszelf in slaap en wakker;
- We bidden over dag en in de nacht;
- We bidden voor en na het eten;
- We bidden voor, tijdens en na het werk;
- We bidden voor onze middag dut en na onze middag dut;
- We bidden alleen, met z’n tweeen en in groepen;
- We bidden in Grieks, Engels, Nederlands, Duits, Frans Bulgaars, Arabisch…
- We bidden voor tijdens en na afspraken;
- We bidden voor belangrijke beslissingen;
- We bidden voor telefoongesprekken;
- We bidden met de vluchtelingen;
- We bidden voor mensen in nood;
- We bidden voor het land;
- We bidden voor onze famillie en vrienden in en uit het land;
- We bidden voor de stofzuiger;
- We bidden voor het feest;
- We bidden voor eenheid;
- We bidden voor de juiste keuzen
- We bidden voor onze toekomst plannen
- We bidden voor de prins op het witte paard (die van de maan komt)
- We bidden wanneer we op weg gaan;
- We bidden wanneer we thuis blijven;
- We bidden op verzoek en zonder;
- We bidden voor vergeving;
- We bidden dat ik snel Grieks leer (zonder dat ik er tijd voor heb).
- We bidden voor rust, vrede en begrip;
- We bidden voor de communicatie;
- We bidden voor Christenen en mensen die zich geen christen noemen;
- We bidden in de keuken;
- We bidden op straat;
- We bidden in bed;
- We bidden op de grond;
- We bidden in de kerk;
- We bidden op de stoel;
- We bidden staand;
- We bidden op onze knieen achterstevoren;
- We bidden met en zonder hoofddoek;
- We bidden zondag ochtend in de Evangelische gemeente;
- We bidden zondag avond in de huis gemeente;
- We bidden maandag met de internationale gemeente;
- We bidden Dinsdag in het gebouw
- We bidden woensdag weer in de Evangelische gemeente;
- We bidden vrijdag in het gebouw.
- En elke minuut die er nog overblijft wordt zo veel mogelijk door gebracht in gebed.
Kortom we bidden overal voor waar we ons ook bevinden.
Dat mag hier ook wel als je werkt als ambassadeur voor God.
Griekenland wordt ook wel de begraafplaats voor zendelingen genoemd, een goede plek dus om te beginnen en je geloof en vertouwen op de proef te stellen.
Je moet hier wel zeker zijn van je roeping en je `zaak`. Ben je dat niet, dan weten andere wel heel goed te vertellen wat jij moet doen. En mochten ze zwijgen….
Dan zullen de omstandigheden je snel genoeg inhalen, en als je niet op past verpletteren.
Oftewel: HET GAAT GOED!
Je moet hier immers bestand zijn tegen veranderingen. Hier zeggen ze: `Je moet flexiebel zijn`. Je maakt een afspraak om 15.00, en 15.00 kan ook 16.00 worden (op z’n vroegst…) of tja, het wordt afgelast want er kwam iets tussen.
Wat het feest betreft: ook die is onder veranderingen onderhevig….
We zijn uren bezig geweest (late avonden achterelkaar want 11.00 naar bed is toch echt vroeg!) om het programma in elkaar te zetten. In mijn ogen zag het er echt pico-bello uit….
Maar ja ik ben een blonde Griet uit de Lage-landen en ik weet niet hoe men hier gewend is om met elkaar om te gaan…
En toen kwamen de reacties als een storm wind terug (lichtelijk over dreven maar ja, het klimaat is te vergelijken met het weer).
…
En het hele programma werd op de schop gezet.
….Wordt vervolgd….
Ter bemoediging is er een verhaal over een rebel:
Uit onze nachtelijke onderzoekingen kwamen gelukkig ook mooie dingen naar boven.
Elk land heeft immers zijn helden. Nederland heeft Peit Hein. Kreta heeft Kayales.
Als eiland in het midden van de Middenlanse zee heeft Kreta het niet makkelijk.
Rond de eeuw wisseling van 1900, vond er hier (in Chania) een revolutie plaats.
Kreta tegen de 6(!) Grote landen: Amerika, Rusland, Duitsland, Frankrijk, (en nog twee andere). Je zou zeggen dat overleven ze nooit!
Maar…..
Zonder dat er enige doden vielen, vierde Kreta de overwinning.
En dat kwam door Kayales, wat er ook gepraat werd het haalde niets uit. Uiteindelijk besloten ze dus de oorlog te verklaren aan Kreta (het hoorde nog niet bij Griekenland). Ik denk dat ze vergeten waren wat de Kretense temprament is, en dat is: Liever strijdend de dood in gaan dan overgeven. De Franse bombardeerde de Kretenze vlag weg. Kayales zag het, pakte de vlag, een nieuwe vlaggenmast en zette het op zijn plek. En weer bombardeerde de Franse de vlag weg. Helaas voor Kayales, er was geen vlaggenpaal meer te vinden. Maar wat geen mens zou kunnen bedenken, deed Kayales. Hij pakte de vlag en ging staan op de plek waar de vlaggenmast stond en hield de vlag om hoog. Alle landen waren verbaasd, ze staakte het vuur en deden niets meer. De vreugde van de inwoners in de `bergen` was in Chania en verder te horen. En de vrede werd gesloten.
Ik (wij) bid(den) dat de Christenen hier in Chania (Kreta) worden als Kayales en gaan staan met de vlag van Jezus en strijden voor de levens van hun naasten.
Hier onder staat het verhaal in het Engels, ik heb het behoorlijk druk hier, en geen tijd om het (nu) te vertalen.
The rebel who turned his body into a flag staff
Dawn 1897; Crete is “simmering” by the atrocities of the Turks. The Cretians have decided to declare Union with mother Greece. The rebels barricade themselves in Prophet Elias, at Akrotiri of Chania, Crete and raise the Greek flag, which had been delivered to them by Konstantinos Kanaris, the first mate of the battleship “Hydra”, grandson of admiral Kanaris.
Further to the Turks, they also have to face the reactions of the Great Powers (Italy, France, Austria, Germany, England and Russia), who start a fierce bombardment on February 1897.
One of the cannonballs hits and throws down the staff of the Greek flag.
Rebel Spyros Kayales Kayaledakis throws himself in the inferno of the bombing and with great danger to his life, puts up the fallen staff; the flag is once again flapping in dignity. A new cannonball again throws down the staff. Spyros Kayales Kayaledakis puts it up, as he did before.
A third cannonball now shatters the staff and throws down the flag. Then, something incredible and unique happens:
Spyros Kayales Kayaledakis grabs the flag and raises it by turning his body into a staff. As soon as the admirals of the united fleet saw through their binoculars that the Greek flag was once again flapping having a... rebel as staff they ordered cease fire in perplexity.
The camp is vibrating by the cheering and the rejoicing. The national anthem is chanted on the battleship “Hydra”. Cheering and clapping is now heard coming not only from the Greek ships but also the Italian and the French ships!!!
Rear admiral Canevaro, who is in charge of the fleet of the Great Powers, writes in his memoirs: “The raising of the flag in such a heroic manner formed a moment in my life, which I shall never forget”. As the Leader of the Nation Eleftherios Venizelos, who played a pivotal role in the events of that period, later recounted in person, admiral Canevaro had told him that he was spellbound by admiration for this nice and particularly heroic act of Spyros Kayales Kayaledakis, who on that day – literally – beat European Diplomacy; not only because he caused the bombing of Akrotiri to cease immediately but also by the favorable recommendations submitted by the admirals to their governments.
The result of this was that a few months later, Crete gained independence from the Ottoman Empire, a fact which preceded the Union thereof with Greece. The first positive development was announced two days after this heroic and unique in history act of Spyros Kayales by the Proclamation of the Admirals of the United Fleet of Italy, France, Austria, Germany, England and Russia.
The municipality of Acrotiri holds an annual celebration in memory of the bombardment of 9 February 1897 and honors the hero Spyros Kayales Kayaledakis by the placement of wreathes on his statue (next to the graves of the Venizelos Family), who became the symbol of the struggle of the Cretians for Union with Greece. Translation: Despoina Karantza www.kayales.gr
Geen opmerkingen:
Een reactie posten