Zendeling in de dop

Zie ik ga iets nieuws verrichten,

Nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt?

Jesaja 43:19

Een van mijn vele favoriete Bijbelteksten:D

Vaak wordt er gezegd: Wacht op de Heer, ja, wacht op de Heer.

(ook een Bijbeltekst). Ik heb nog nooit echt gehoord dat God ook wel eens ‘haast’ met de dingen zou kunnen hebben. In ieder geval niet in het pastoraat (lijkt bijna een verboden woord). Toch denk ik zeker dat God haast kan hebben, zeker wanneer het einde nadert en de zaken steeds dringender worden. Met een goede Bijbelstudie zullen er wel een paar teksten te vinden moeten zijn om het te onderbouwen. Daar heb ik nu alleen even geen tijd voor want ik loop zelfs achter met het schrijven van mijn blogs! Naast haast bestaat er dus ook nog ‘druk’, in mijn geval dan, maar dat is dan ook weer een goed teken :D.

(Wat men alleen niet moet doen is haast verwarren met stress of spanning, er zit een wezenlijk verschil in!).

Goed. God heeft haast. Nu zit Hij aan mij te trekken in plaats van andersom. Ik had namelijk een heel mooi 10 jarenplan geschreven. Ik zou nu ergens moeten zitten bij het zoeken van een baan en een nieuwe woning gevonden.

Bij jaar 10 zou ik huisje boompje, zending hebben bereikt in jawel Kreta!

Op het moment zit ik denk ergens gemiddeld rond jaar 3. Dus is mijn 10 jaren plan iets ingekrompen.

Wat wil het geval: Zo als ergens in mijn vorige blog te lezen was, heb ik gevast. Het ging voornamelijk om wat ik moest doen: werken, vrijwilligers werk of studeren.

Iedereen vind dat je zelfstandig geld moet verdienen (is ook zo) en dus moet je werken. Logischer kan toch niet? Nu is het ook zo dat ik dat dus geprobeerd heb en in plaats van lekker werken heb ik mezelf overgewerkt en zat ik binnen 3 maanden weet thuis. Dat zal de bedoeling van werken ook weer niet moeten zijn. En omdat God de grootste Raadsheer is, ging ik bij hem te raden. Nu moet ik eerlijk bekennen dat ik toch een wat grotere deel dan de bedoeling, ingevuld heb met bidden voor Kreta. Tja, en wat komt er dan uit? Wij gaan naar Kreta, niet 1 keer in het jaar maar twee keer!

Tja ik had ook met God gesproken over kerst in Kreta en we hadden er hier grappen over gemaakt, wist ik veel dat het ook echt zou kunnen gebeuren!

En dat bedoel ik nou met God heeft haast, dit paste niet in mijn 10 jaren plan.

Spreuken kan het zo lekker vertellen: Het is de mens die plannen maakt maar God die de wegen bepaald.  

Wat wilt het geval na mijn vaste periode (maar een weekje) had ik een brief geschreven naar Hellenic Ministries. Daaropvolgend werd ik uitgenodigd om langs te komen. In Oktober-November. Eerst voor 5-6 weken, en het werd hoe langer hoe minder en de datum van vertrek begon ook nog eens op te schuiven. Uiteindelijk werden het er twee  en vertrok ik 25 oktober. Mensen in mijn omgeving begonnen al te zeggen: “Zal je wel echt gaan?” “Weet je wel zeker dat God het wilt?” “Zijn ze bij Hellenic ministries wel betrouwbaar?” “Hebben ze het niet te druk?” Er werd zelfs gesuggereerd dat ik tegen God in opstand kwam door te gaan. Uiteindelijk was het een missie tussen God en mij en de enige manier voor mij om het antwoord op al die vragen, en de vragen die ik zelf had, was om gewoon te gaan. Twee weken is te overzien.

In die twee weken was ik vier volle dagen in Kreta en het was werkelijk ‘gekke’ werk. Mijn hersens konden alle nieuwe indrukken, gesprekken (allemaal in het Engels en Grieks en regelmatig Duits erdoor heen), nauwelijks bijbenen. Verstand op nul en er gewoon zijn was genoeg. Ik heb vele gesprekken gevoerd en verhalen gehoord. Ik was samen met nog iemand en zij had alle contacten voor mij georganiseerd. Van mij kant kon ik niet stil zitten en dat was mijn motivatie om aan de vrouw bij wie we sliepen te vragen wat ik voor haar zou kunnen doen. Ik werd bewogen en geraakt door haar verhaal en de dingen die ze deed. Ik hoefde het geen tweede keer te vragen en ze kwam gelijk met een heleboel informatie over het werk dat ze deed. In februari bestaan ze 10 jaar en dat wordt dan gevierd. Ik zou dan kunnen helpen met de organisatie en de uitvoering. Tegelijkertijd krijg ik van haar Grieks en kan ik haar helpen met het werk dat ze nu doet want lichamelijk is het voor haar zwaar.

En voor dit alles werd ik gevraagd om te helpen met het Christmas event. Ja,ja ik ga zelfs viool spelen! (Weet u het zeker HEER?????)

Ik heb dus een begin en een eind punt. Verstandelijk gezien kon ik hier geen nee op zeggen: Zending, Kreta, overwinteren, Grieks leren, praktisch werken, en alles op maat gemaakt…

Bovendien had ik veel mensen ontmoet contacten gelegd en beginnende vriendschappen. Wat is er dan mooier dan terug gaan en de vriendschappen voort te zetten en een goede fundament te bouwen voor als ik full-time zendingswerk ga doen?

En dus ga ik terug voor twee volle maanden om te werken, niet voor Geld maar voor het Koninkrijk van God!