Vasten

Jezus antwoordde: “Bruiloftgasten kunnen toch niet vasten zolang de bruidegom bij hen is? Nee, zolang ze de bruidegom bij zich hebben kunnen ze niet vasten. Maar er komt een dag dat de bruidegom bij hen wordt weggehaald, en dan is het hun tijd om te vasten.” Mar. 2:19-20

In middels woon ik nu alweer ongeveer 6 weken in Drenthe, de tijd gaat hier als een sneltrein vaart. Het grappige is dat vanaf het moment dat ik in Drenthe woon, ik ook veel meer aan Kreta begon te denken. De tijd dat ik er precies een jaar geleden was komt dan ook in zicht en ik vermoed dat de zomer ook zo zijn invloed heeft. Maar toch, het is al zo bijzonder en bizar om in Drenthe te wonen, dat Kreta daarbij in vergelijking maar een peulen schilletje is! En dus is mijn ik leer Grieks weer wat opgeschroefd en mijn Kreta verzamelwoede wakker geschud. Zo zijn er niet veel eilanden die regelmatig in de Bijbel worden genoemd. En niet alleen in Titus, maar ook in Genesis, Deuteronomium, Kronieken, Amos, Jeremia en Handelingen! (oké het hangt af van de vertaling en ook op dit punt kunnen de meningen wel eens verschillen, en ik ben niet bevooroordeeld (dus wel)). In mijn volgende blog zal ik een Bijbelstudie Kreta schrijven. En dat kan je van Nederland nou niet bepaald zeggen!

Op de boerderij begin ik dus mijn draai te vinden. De taarten vliegen hier om de oren (gemiddeld zo’n 2 stukken per week), en dan zijn er ook nog de vruchten, de doperwten, sperziebonen, andijvie,aardappels en courgette. Courgette is een geweldige plant (wordt er bijna verliefd op) Wonderbaarlijk hoe die dingen groeien ik dacht: “Courgette hangen ergens aan een stammetje in de lucht”. Maar nee hoor. Een courgette plant groeit op de grond, met grote bladeren (lijkt een beetje op rabarber)en gevuld met mannelijke en vrouwelijke bloemen. En dan komt er ineens zo’n courgette aan een (vrouwelijke?) bloem en binnen een week is hij de grote van een supermarkt courgette al voorbij. Als je dan niet op past dan heb je een courgette van een paar kilo! (het zelfde geldt bijna voor de doperwten, sperziebonen en de andijvie) Elke keer verbaas ik me over de groei kracht van de planten. B zei: “En dan bidden we er nog geen eens voor!” En dus worden er gauw gebeden om hoog gezonden en God gedankt voor de wonderbaarlijke oogst.

Nu heb ik een paar kleine weetjes geschreven over wat hier gebeurd. Maar nog niet mijn titel verklaard. Het zit namelijk zo:

Ooit in een niet al te ver verleden toen ik nog in Nijmegen woonden. Ging ik pogingen wagen om te vasten. Elke eerste zondag van de maand. Ik begon de dag met een sobere maaltijd van pap (erg sober op de zondag!!!) of een kale boterham en wat water. Dit werd herhaald voor tussen de middag. ’s Middags kerk en daarna was het geoorloofd om een normale maaltijd te houden. Tussen door deed ik pogingen om te bidden. Ik zag het allemaal meer als een plicht om te doen want ja, ik ben eenmaal christen en christenen horen zo nu en dan eens te gaan vasten. Dat moet goed zijn voor je geloof. Na een aantal maanden dit zo te hebben gedaan had ik bedacht om het iets op te schroeven en gewoon helemaal niet te eten. En ja wel ik hield het vol tot 11.00 en wat Dextro achter de kiezen. Toen hield ik het niet meer uit en achter elkaar ging het ontbijt, de koffie ,stroopwafel(?) en de lunch naar binnen. The End. Ik nam me wel voor om het vasten weer op te pakken maar tja… welke smoes zal ik bedenken waardoor ik het had ‘verzuimd’. De laatste maanden was ik er wel steeds meer mee bezig maar had nog geen (extra) motivatie/aanleiding om weer eens ‘serieus’ te gaan vasten. En dan lees je boeken waarin de schrijver schrijft over dat hij had gevast, en ’10 dagen vasten met Herman Boon’ passeert regelmatig de revue. Het hield me bezig. Vervolgens was ik net terug van vrijwilliger zijn bij JmeO op de Go-fest. Op zich ging dat wel goed, maar zat wat met mezelf in de knoop om een aantal persoonlijke redenen en dat zat me weer dwars. Daarnaast was ik alweer ruim een maand in Drenthe en ik vond dat ik genoeg gewent was voor stap 2 (ik loop trouwens al wel achter op mijn doelen plan want dan had ik nu al vrijwilligerswerk moeten hebben gevonden en was ik ook al bijna lid van een kerk!). Stap 2 dus volgens het plan zou ik eerst vrijwilligers werk gaan doen en dan gewoon werk om het zo langzaam op te bouwen. Studeren dat komt ergens achteraan. Ik had nog geen week eerder verklaard dat studeren er echt voorlopig nog niet in zat. Maar na JmeO vond ik dat ik weer was gegroeid op mijn persoonlijke ladder en dus werd studeren weer een serieuze optie, en waarom niet gelijk werken? En dus werd voormalig stappen plan overboord gegooid en begon ik met God en mezelf in een hevige discussie te raken van werken? Studeren? Vrijwilligers werk? Wat moet ik doen!!!!

De ene dag dacht ik werken, de volgende was ik echt helemaal overtuigd dat ik weer zou gaan studeren en zag ik dat weer helemaal voor mij. Vrijwilligerswerk werd al gauw van de hand gedaan want: waarom vrijwillig werken als je voor het zelfde werk geld kan verdienen? En wat heb ik eraan? Ik kwam er (verbazingwekkend?) niet uit. God geeft toch duidelijk antwoord? Dat is wel wat er in de Bijbel staat! De drang om te gaan vasten groeide en ik kon er niet meer onderuit kruipen.

Marieke ging vasten. Tja en Marieke die ‘altijd’ moeite heeft om keuzen te maken was er in 5 minuten over uit: We beginnen morgen want waarom wachten als het ook morgen kan? (op een dinsdag), we gaan een week vasten, en elke dag had een eigen thema waar naar mate de week vorderde minder aan gehouden werd. En volgens vast stramien:

7.00 uit bed wandelen en God alleen maar danken (leuk om te doen, een mens wordt er creatief van)

8.00 ‘Bijbel’ studie.

8.30 ontbijt: brood met kaas, yoghurt of pap en thee.

9.00 letterlijk stille tijd.

10.00 aan kleden

10.30 thee tijd en socialeizen.

(…)

12.00 bidden

14.00 fruit eet tijd

14.30 thee tijd en socialeizen

15.00 ‘lezen’ en later op de week nog meer bidden. Yes! We krijgen de smaak te pakken!

+/- 18.00 we eten de hele week soep: erwten met spagetti; linzen met rijst, en of wortelen; witte bonen.

En ’s avonds fietsen, dansen, viool, spelen of bidden.

(bidden werd overigens door alles heen gedaan)

Ik heb het de hele week weten vol te houden. En dus trakteerde ik de dinsdag er na op flinke roombroodjes.

De eerste dag van het vasten werd voor mij al gauw duidelijk dat werken en vasten niet goed samen gaan. Het kan wel, alleen het probleem is de reden waarom je vast. Waarom ‘eet’ je niet? En waarom wordt vasten in verband gebracht met bidden?

Het antwoord voor mij was dat als je tijd apart zet voor God jezelf moet onthouden van alles wat voor afleiding zorgt. Je kan immers niet twee heren tegelijk dienen. Ik kreeg innerlijke conflicten doordat ik mijn aandacht op twee dingen tegelijk wilde vestigen. Dat is ook de reden waarom er wordt gevast onder gebed. Als je eet is het moeilijk om je dachten op God te houden. Daarnaast heb je nog te maken met het praktische en dat is dat er veel tijd gaat naar het aanschaffen van voedsel, het bereiden van voedsel en de schoonmaak. Hoe minder je doet, hoe minder er hoeft te worden onder houden en hoe meer tijd over is voor God. Nog een waarheid: wil je geconfronteerd worden door God? Werken en eten kunnen dienen als escape. Wanneer je daad werkelijk helemaal niets hebt, je bent als het ware naakt, dan pas kan je volledig ontvangen. En geef je God 100% gelegenheid om tot je te spreken.

Dus beste mensen, wil je vroom zijn, en besluiten om te gaan vasten door hier en daar iets van het voedsel, dagelijkse bezigheden of wat dan ook weg te laten? Het is volledig zinloos(!) zonder daarbij ook daadwerkelijk God te zoeken. Het is leuk van jezelf om te weten dat je een periode zonder iets kan stellen en te bemerken dat je (nog) niet verslaafd bent. Maar het brengt je niet dieper in een relatie met God. En zodoende kan vasten nooit worden losgekoppeld van gebed.

Ook moet vasten geen reden worden om iets van God af te troggelen of een dubbele agenda bevatten, want ook dan ben je verkeerd bezig.

Wat voor zin heeft het dan om überhaupt te gaan vasten? Dat is wat ik al zei. Vasten dat doe je om God te zoeken, en ervoor te zorgen dat er niets tussen jou en God in staat of wat voor afleiding kan zorgen. Vast niet om iets van God te ontvangen, maar vast om iets aan God te geven. Namelijk jou wezen. En dat is van waarde! Door op deze manier te gaan vasten is het een feest, en wordt het een vreugde volle periode. Het maakt dan ook verder niet uit wat God doet en wat voor antwoord Hij gaat geven. Wat voor mooiere en waardevollere momenten kunnen er zijn dan intiem zijn met de Vader? Ik zou zeggen probeer het gewoon eens uit! En ontdek de vreugde ervan.

…Zo maakte hij u duidelijk dat een mens niet leeft van brood alleen…. Deut: 8:3

Wanneer jullie vasten, zet dan niet zo’n somber gezicht als de huichelaars, want zij doen dat om iedereen te laten zien dat ze aan het vasten zijn. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. Maar als jullie dan vasten, was dan je gezicht en wrijf je hoofd in met olie, zodat niemand ziet dat je aan het vasten bent, alleen je Vader, die in het verborgene is. En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen. Mat. 6:16-18

Ps. Nu willen jullie misschien weten of mijn gebeden verhoord zijn? Dat acht ik privé wel is het meer dan de moeite waard!